Categorie: Deelnemer  /  Aangemaakt: 28-03-17 11:31:34

Nog 3 weken en de volgende MRI scan staat alweer gepland. In mijn hoofd ben ik er nu alweer mee bezig. Het zijn zware weken met vele emoties die volgen.
De keuze om de 6 zware chemo kuren niet te nemen is goed geweest. Ik ben fit en voel me erg goed.
Ik gebruik medicinale canabis olie, daarbij voor het slapen gaan pure THC en CBD druppels. Ronald druppelt een capsule vol, dit zorgt ervoor dat ik erg goed kan slapen. Ik ben ’s morgens goed uitgerust en dit geeft een fijn gevoel. Alle emoties van de laatste tijd vergen veel kracht en energie.
Ik ben erg blij dat we voor de “groene” methode zijn gegaan. In het begin weet je niet of dit de juiste keuze is, maar gaandeweg merk ik dat de cannabis mij sterk houdt. Dit zorgt ervoor dat ik nog een kwalitatief goed leven kan hebben. De realiteit is, dat we gewoon niet weten wat er nog allemaal staat te gebeuren en wat ons nog te wachten staat. Kwaliteit van leven is dan belangrijk, zodat ik nog kan genieten van de leuke dingen in het leven.
Ik moet regelmatig naar het ziekenhuis om mijn bloed te laten controleren en voor een gesprekje met de oncoloog. Ik ben nog steeds niet eerlijk geweest tegen de artsen, maar ik heb er de puf gewoon niet voor. Lotgenoten hebben ook geprobeerd om uitleg te geven aan hun arts, maar sommigen zijn zelfs voor gek verklaard en zelfs de deur gewezen. Daar zit ik niet op te wachten, dus houd ik me maar gewoon stil. Het gaat om mijn eigen gezondheid en ik hoop nog lang van dit leven te mogen genieten.

De dag van de 3e MRI is weer aangebroken. We moeten ’s avonds heen, dat is wel even raar. In Groningen worden mensen ook op avonden en in de weekenden door de MRI  gehaald, zodat de wachttijden niet enorm lang worden. Het is erg rustig en dit tijdstip bevalt ons prima! Wachtkamers zijn leeg en ik ben snel aan de beurt. Het is erg spannend, deze MRI wordt de eerste uitslag die we volledig “groen” hebben gedaan. Er is geen chemo behandeling aan te pas gekomen. Wel spannend, want we komen nu te weten of onze keuze goed is geweest. Een week na de scan hebben we een afspraak bij de neuroloog. We zitten weer vol spanning in de wachtkamer.  Gelukkig krijgen we meteen het nieuws als we de spreekkamer binnenlopen. Het is stabiel in mijn hoofd. Pffffff er valt een enorme last van onze schouders. Veel meer kan de neuroloog er niet van maken, ze weten op dit gebied nog niet veel van deze kwaadaardige hersentumoren.
Bijna juichend lopen we de spreekkamer uit, op naar het bloedprikken en de oncoloog. Ik heb zin om te huppelen, maar houd me toch in, want de bloeduitslagen kunnen ook nog zorgen voor een ander beeld. Gelukkig is ook dit stabiel en geeft mijn bloedbeeld geen vraagtekens bij de oncoloog.